Οι Πιο Συνηθισμένοι Τύποι Κήλης
Αναλογα με την ανατομική τους τοποθεσια στο κοιλιακο τοιχωμα μπορούμε να διακρίνουμε διαφορετικούς τύπους κήλης:
Βουβωνοκήλη: Ο πιο συχνός τύπος κύλης ιδίως στους αντρες εμφανίζεται στη βουβωνική χώρα χαμηλά δεξιά η αριστερά στη κοιλιά κοντα στη βουβωνική πτυχή απ οπου περναει ο σπερματικός πόρος (μεταφερει τα σπερματοζωάρια από την επιδιδυμίδα του όρχι) και τα αγγεία που αιματώνουν τον όρχι (ορχική αρτηρία, αρτηρία σπερματικού πόρου, κρεμαστήρια αρτηρία και πλέγμα φλεβών)
Ομφαλοκήλη: ο ομφαλός παρουσιάζει μια φυσιολογική ευθραυστότητα απόρροια της παρουσίας του ομφάλιου λώρου από την εμβρυική ζωή που μπορεί να εξελιχθεί σε κήλη. Πιο συχνή σε βρέφη, προκύπτει επίσης και σε ενήλικες (πχ παχύσαρκους, κιρρωτικούς ασθενείς, μετά από εγκυμοσύνη κλπ)
Μηροκήλη: Λίγο χαμηλότερα από την βουβωνική χώρα, πιο συχνη στο γυναικείο φύλο προχωρημενης ηλικίας έχει υψηλότερο κίνδυνο περίσφιξης κυρίος επειδή η διαμετρος του ανοιγματος ειναι πιο μικρη με αποτελεσμα να μπορει δυσκολα να πραγματοποιηθει η εξωτερική χειροκίνητη ανάταση της προκαλώντας έτσι περίσφιξη μέχρι και στραγγαλισμό
Επιγαστρική Κήλη: Εμφανίζεται στην επίσης εύθραυστη περιοχή τής μέσης γραμμής της κοιλιάς όπου ενώνονται οι απονευρώσεις των ορθών κοιλιακών μυών
Μετεγχειρητική Κήλη: Παρατηρείται σε σημείο προϋπάρχουσας χειρουργικής τομής οπου η ατελής επούλωση των μυών δημιουργει ενα χασμα σε όλη η μέρος της τομής
Αίτια & Παράγοντες Κινδύνου: Τι Προκαλεί την Εμφάνιση Κήλης;
Πολλοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν την δημιουργία μιας κήλης.
Κυρίως λόγω αύξησης ενδοκοιλιακής πίεσης. Οσους περισσότερους παρουσιάζει ο ασθενής τόσο το ρίσκο δημιουργίας κύλης αυξανεται.
Μπορούμε να αναφέρουμε τους εξης:
Χρόνιος έντονος βήχας που μπορουν να παρουσιασουν χρονιοι καπνιστές, ατομα που πασχουν απο χρόνια αποφρακτική βρογχίτιδα, και γενικότερα κάθε τύπου πνευμονοπάθειας. Ο βηχας προκαλεί μια βραχεία αλλά συνάμα υπερβολική πιεση στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα λόγω σύσπασης του διαφράγματος με αποτέλεσμα την προοδευτική χαλάρωση του
Υπερτροφία του προστάτη με συμπτώματα δυσουρίας (δυσκολία στην ούρηση με αποτελεσμα να χρειάζεται αυξημένη πίεση της πυέλου για να αδειάσει η ουροδοχος κυστη) και συχνουρίας (αναγκη για ουρηση περισσοτερες απο 7-8 φορές την ημέρα)
Δυσκοιλιότητα η οποία συχνα απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια κατά της αφόδευσης αυξάνωντας και με αυτο τον τρόπο την πίεση στη πύελο
Παχυσαρκία προκαλώντας μια μόνιμη και παρατεταμένη πίεση στο κοιλιακό τοίχωμα με αποτέλεσμα την προοδευτική εξασθένηση και χαλάρωση του
Αρση υπερβολικού βάρους με αποτέλεσμα την υπερκόπωση και προοδευτικα χαλαρωση των μυων
Εγκυμοσυνη, προκαλωντας κυρίως ομφαλοκήλη απο υπερβολική πίεση της διογκωμενης μητρας και του εμβρυου στο προσθιο κοιλιακο τοιχωμα
Προχωρημένη ηλικία οπού η φυσιολογική χαλαρωση και φθορά των ιστων προκαλεί την αδυναμία του τοιχώματος
Πιο σπάνια συγγενής προδιάθεση λόγω πάθησης της σύνθεσης των ιστών και πιο συγκεκριμένα της παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης υπεύθυνοι για την αντοχή και ελαστικότητα των ιστών
Συμπτώματα & Πότε Είναι Επείγον: Τα Σημάδια που δεν Πρέπει να Αγνοήσεις
Το πιο συνηθες συμπτωμα μιας κηλης ειναι αρχικα ενα εξόγκωμα ή πρήξιμο στο κοιλιακό τοίχωμα ή στη βουβονική χώρα. Αυτο γινεται πιο ορατο λογο διογκωσεις οταν ο ασθενης βρισκεται σε όρθια θέση, βήχει, σηκώνει βάρη, σφιγγεται και γενικότερα όποτε προκαλείται αυξημένη πίεση στη κοιλιά ή στη βουβονική χώρα. Συνηθως το πρήξιμο εξαφανιζεται ή μειωνεται οταν ο ασθενης ξαπλώνει.
Το πρηξιμο αυτο μπορει να ειναι εντελως ασυμπτωματικό. Μερικές φορές όμως μπορεί να ευθύνεται για κάποιες ενοχλήσεις που αυτες ουσιαστικά θα ωθήσουν τον ασθενη να επισκεφτει ενα χειρουργό. Οι ενοχλήσεις αυτες μπορει να παρουσιαζονται υπο μορφή απλου διογκοματος, δυσφοριας, βαρους, πόνου, καύσου και αλλα.
Ο χειρουργός μεσο της κλινικης εξετασης θα μπορέσει να αξιολογήσει αν η κήλη είναι ανατασσόμενη (το περιεχόμενο μπορεί να ωθηθεί πίσω στην κοιλιά απο μονο του ή με ήπιους εξωτερικους χειρισμους απο τον ασθενή ή τον ιατρό ) ή μη ανατασσομενης κηλης (το περιεχόμενο είναι “παγιδευμένο” και το εξογκιμα παραμενει) διοτι αυτο καθοριζει και την αναγκη εκτακτης η προγραμματισμενης χειρουργικής αντιμετωπισης της κηλης. Επίσης σημαντική είναι ενδεχομένως η παρουσια συνοδων ουρολογικων (δυσουρία δηλαδη δυσκολία στην ουρηση, αιματουρία δηλαδή αίμα στα ούρα, συχνοουρία) και πεπτικων (δυσκοιλιοτητα, διαρροια αιμα στα κόπρανα κλπ) συμπτωμάτων.
Εξίσου σημαντικη ειναι και η αξιολογηση της γενικής κατάστασής του ασθενους και πιο συγκεκριμένα αν υφισταται απώλεια βάρους, ανορεξία, κακουχία συμπτώματα που μπορούν να παραπέμψουν σε ογκολογικές παθήσεις όπου η κηλη λειτουργει σαν συμπτωμα σοβαρότερης ασθενειας που υποβόσκει (πχ καρκίνος παχέος εντέρου και αλλα).
Τα Σημάδια της Περίσφιξης: Πότε η Κήλη Γίνεται Επείγουσα Κατάσταση.
Σε ορισμένες περιπτωσεις μπορει να προκυψει αναγκη επείγουσας αντιμετώπισης ιδίως σε περίπτωση περισφιξης. Ειναι λοιπον σημαντικο ο ασθενης που γνωρίζει πως πάσχει από κήλη αλλα και αυτος που δεν το γνωρίζει, να μπορεί να αξιολογήσει τα συμπτώματα που θα πρεπει να τον ωθήσουν να επισκεφθει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ένα χειρουργό. Ειδικα εαν προκειται για μια σκληρη και πολύ επώδυνη ξαφνική διογκωση που δεν επανατοποθετείται ενδεχομένως συνοδευόμενη από ερυθρότητα, τοπική θερμότητα, μελάνιασμα ή και αποφρακτικά συμπτώματα όπως ναυτία, εμετός, παύση αερίων και κοπράνων, φούσκωμα κοιλιάς, ακόμα και πυρετό. Ολα τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν ρίσκο για την επιβιωση του εντέρου και χρήζουν άμεσης χειρουργικής εκτιμησης
Πώς Γίνεται η Διάγνωση της Κήλης;
Η διάγνωση μιας κήλης όταν γίνεται από πεπειραμένο χειρουργό είναι αποκλειστικά κλινική και συνήθως εύκολη.
Αρχικά μπορεί να παρατηρηθεί μια διόγκωση σε ύπτια αλλά και σε όρθια θέση ζητώντας από τον ασθενή να βήξει ή να σφιχτεί. Σημαντική είναι και η ψηλάφηση της διόγκωσης αναλύοντας αν είναι μαλακή ή σκληρή, επώδυνη και κυρίως αν ανατασεται. Πιο συγκεκριμένα όταν πρόκειται για βουβωνοκήλη μπορεί ο χειρουργός, μέσο της κλινικής εξέτασης, να διαχωρίσει τον τύπο της (αμεση ή εμμεση). Εξίσου σημαντικο ειναι να ληφθει ενα εξονιχιστικο ιστορικο για να μπορούν να αξιολογηθούν σωστά ολοι οι παράγοντες που μπορεί να ευθύνονται για την δημιουργία της κήλης καθως και αυτούς που μπορει να επηρεάσουν την μετεγχειρητική πορεία.
Οι απεικονιστικές εξετάσεις χρειάζονται σπάνια, μόνο όταν η κλινικη εξέταση δεν είναι αρκετή για να αποφανθεί ο χειρουργός (πολύ μικρό μεγεθος κηλης ή διαφοροδιάγνωση οπως πχ διογκωμένος λεμφαδένας κλπ). Σε αυτές τις περιπτώσεις ο υπέρηχος είναι η καταλληλότερη εξέταση.
Συμπέρασμα: Η Έγκαιρη Αξιολόγηση Είναι το Κλειδί
Εν κατακλείδι μπορούμε να πούμε πως η κήλη είναι μία παθολογική προβολή ενός οργάνου, ιστού ή μέρος αυτού μέσα από ένα φυσιολογικό στόμιο ή ανώμαλο άνοιγμα του τοιχώματος.
Οφείλεται συνήθως σε αδυναμία του τοιχώματος ή σε προυπάρχον άνοιγμα του κοιλιακού τοιχώματος (συνήθως στη βουβωνική ή περιομφαλική χώρα) που δεν έκλεισε ως όφειλε τους πρώτους μήνες ζωης του νεογνού. Αν το στόμιο της είναι στενό υπάρχει αυξημένο ρίσκο περίσφιξης και μια καθυστερημένη αντιμετωπιση μπορεί να αποβεί μοιραία για τον εντερο μεχρι και για τον ασθενή.
Αν λοιπόν υποψιάζεσαι πως έχεις κήλη κλείσε ένα ραντεβού με έναν εξειδικευμένο γενικό χειρουργό για μια έγκυρη διάγνωση και για να συζητήσεις τις κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές για την περίπτωσή σου.
